Bir siyasi partiden istifa ederek başka bir siyasi hareketin parçası olmayı tercih etmek demokratik bir haktır. Ancak siyasi etik, bu tercihin doğal sonuçlarını da üstlenmeyi gerektirir.
Bir partiyi temsilen üstlenilmiş görevler, kişisel kazanımlar değil; o partinin ilkelerinin, kurumsal kimliğinin ve üyelerinin ortak iradesinin emanetidir. Bu nedenle, artık o partinin siyasal çizgisini benimsemeyenlerin, o parti adına yürüttükleri görevleri de bırakmaları demokratik tutarlılığın gereğidir.
Aynı anda hem başka bir siyasi yapının parçası olup hem de ayrıldığınız partinin kimliğiyle görev yürütmek, temsil sorumluluğunu zedeler ve kurumsal aidiyet konusunda haklı soru işaretleri doğurur.
Siyasette asıl değer, makamı korumak değil; ilkeye sadık kalmaktır. İlke değişiyorsa, görev de değişmelidir. Çünkü temsil bir ayrıcalık değil, taşınması gereken bir emanettir.
